Czynność resorbcyjna

Przenikanie substancji chemicznych z powierzchni skóry w jej głębsze warstwy ma duże znaczenie zarówno w lecznictwie dermatologicznym, jak i kosmetyce. Istnieją dwie zasadnicze drogi, którymi substancje dostają się do skóry, przez naskórek (związki chemiczne rozpuszczalne w wodzie); przez mieszki włosowe i gruczoły łojowe (substancje rozpuszczalne w tłuszczach). Płaszcz tłuszczowy skóry i warstwa rogowa naskórka tworzą barierę, która utrudnia przenikanie. Usunięcie warstwy łoju, przez zmycie ciepłą wodą z mydłem, lub usunięcie warstwy rogowej naskórka, przez zastosowanie odpowiednich zabiegów kosmetycznych (peeling), zdecydowanie zwiększa resorbcję. Dla uzyskania lepszych warunków wchłaniania stosuje się również masaż, który oprócz czysto mechanicznej kompresji powoduje przekrwienień skóry. Skóra dobrze ukrwiona jest jednocześnie bardziej przepuszczalna. Maceracja naskórka i podniesienie temperatury otoczenia powoduje wybitny wzrost przepuszczalności skóry. Wykorzystywano to w dermatologii, przez stosowanie tak zwanych opatrunków okluzyjnych (nakładanie preparatów leczniczych pod folię).

,